വർഷങ്ങൾ നീണ്ട ദാമ്പത്യത്തിനിടയിൽ എപ്പോഴോ ആണ് ഡയാനയ്ക്ക് തന്റെ ശരീരത്തോടുള്ള ആത്മവിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയത്. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ തെളിയുന്ന തന്റെ വണ്ണം വെച്ച രൂപം അവളെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, മാസങ്ങളായി അവൾ തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ മുന്നിൽ നഗ്നയാകാനോ പ്രണയിക്കാനോ ഭയന്നു. തന്റെ ശരീരം അയാൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടില്ലെന്ന ചിന്ത അവളിൽ ഒരു മതിൽ പണിതുയർത്തിയിരുന്നു.
ഒരു സായാഹ്നത്തിൽ, തനിയെ കുളിക്കുമ്പോൾ അവൾ തന്റെ ശരീരത്തെ ഒന്ന് വൃത്തിയാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഷവറിനടിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ആ ജലകണങ്ങൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ ഒരു പുതിയ ഉണർവ് നൽകി. മാസങ്ങളായി അവഗണിച്ച തന്റെ ശരീരത്തെ അവൾ തൊട്ടറിഞ്ഞു. ആ നിമിഷം അവളിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉണർന്നു. ഷവർ തറയിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന് അവൾ സ്വന്തം ശരീരത്തെ ലാളിച്ചു തുടങ്ങി. ആനന്ദത്തിന്റെ അത്യുച്ചകോടിയിൽ അറിയാതെ അവൾ തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ പേര് വിളിച്ചുപോയി.
പെട്ടെന്ന് ഷവർ കർട്ടൻ നീങ്ങിയപ്പോൾ ഡയാന ഞെട്ടിപ്പോയി. അവിടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന തന്റെ ഭർത്താവിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് സന്തോഷമല്ല, മറിച്ച് വല്ലാത്തൊരു അരക്ഷിതാവസ്ഥയാണ് തോന്നിയത്. തന്റെ വണ്ണമുള്ള ശരീരം അയാൾ കാണുന്നതിൽ അവൾ അങ്ങേയറ്റം ലജ്ജിച്ചു. തന്റെ മുഖം പൊത്തിപ്പിടിച്ച് അവൾ തറയിലിരുന്ന് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.
“എന്നെ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ കാണുന്നത്? ഞാൻ വല്ലാതെ വണ്ണം വെച്ചു, നിനക്ക് വേണ്ടൊരു ഭാര്യയല്ല ഞാൻ…” അവൾ വിങ്ങലുകൾക്കിടയിൽ പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ അവളുടെ ഭർത്താവ് ചെയ്തത് അവിശ്വസനീയമായ കാര്യമായിരുന്നു. വസ്ത്രങ്ങൾ പോലും മാറാതെ അയാൾ ആ തണുത്ത വെള്ളത്തിനടിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്ന് അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ ഓരോ മുറിവുകളെയും അയാൾ സ്നേഹം കൊണ്ട് തലോടി.
“ഡയാന, ഞാൻ കാണുന്നത് നീ വിചാരിക്കുന്ന പോലെയല്ല,” അയാൾ അവളുടെ മുഖം കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു. “എനിക്ക് നിന്റെ ഈ ശരീരവും നിന്റെ ഓരോ ചലനവും അത്രമേൽ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. നീ എനിക്ക് എത്രത്തോളം സുന്ദരിയാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ല.”
അയാളുടെ വാക്കുകളിലെ സത്യസന്ധത ഡയാനയുടെ ഉള്ളിലെ ഭയത്തെ അലിയിച്ചു കളഞ്ഞു. അയാൾ തന്റെ ശരീരത്തെ ഇപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവൾക്ക് പുതിയൊരു ജന്മം നൽകിയതുപോലെ തോന്നി. ആ നനഞ്ഞ ഷവറിനുള്ളിൽ വെച്ച് അവർക്കിടയിലെ മരവിപ്പ് ഇല്ലാതായി. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഡയാന തന്റെ ശരീരത്തെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ അയാളുടെ മുന്നിൽ തുറന്നുവെച്ചു.
അന്ന് അവർക്കിടയിൽ നടന്നത് വെറുമൊരു ശാരീരിക ബന്ധമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് രണ്ട് മനസ്സുകൾ തങ്ങളുടെ അപകർഷതാബോധം വെടിഞ്ഞ് ഒന്നായ നിമിഷമായിരുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ ഡയാനയ്ക്ക് ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായി—സ്നേഹം എന്നത് ശരീരത്തിന്റെ അളവുകളിലല്ല, മറിച്ച് പങ്കാളി നൽകുന്ന കരുതലും വിശ്വാസത്തിലുമാണ്.
